گاهی گم شدن خوبه ... گم بشم که فراموش بشم ، گم بشم که فراموش بشم که فراموش بکنم
گاهی فراموشی خوبه....تا فراموش بکنم فراموش کردنی ها را
گاهی سکوت خوبه تا ساکت باشم تا ببینم
گاهی بی خبری خوبه تا بی خبر باشم از دیگران
اما این گاه ها فقط گاهی خوبه
گاهی به یاد اوردن خوبه... تا به یاد بیاورم خوبی ها را
گاهی پیدا کردن خوبه.... تا پیدا کنم عشق را در لحظه لحظه های زندگی ام

انتظار واژه غریبی است .....
واژه ای که روزها یا شایدم ماههاست که با آن خو گرفته ام.
که چه سخت است انتظار
هر صبح طلوعی دیگر است بر انتظارهای فرداهای من!
خواهم ماند تنها در انتظار تو
چرا نوشتم در برگ تنهاییم برای تو، نمی دانم؟
شاید روزی بخوانند بر تو ،عشق مرا.....
می دانم روزی خواهی آمد، می دانم.....
وقتی به یادت می افتم ،به یادت 4شنبه شوم
وقتی نوشته ات را صد بار می خوانم
اشک حسرت بر عمر به انتظار نشسته ام
بر گونه هایم روانه می شود
راستی من هنوز به تو نگفتم من دهها راه مردن
را امتحان کردم نشد
نمی دانم به انتظار چه نشسته ام
آمدنت،فراموش کردنت،یا شهامت مردنم
متاسفم که به حرفت گوش نکردم
گفتی : عشق و سد مثل هم اند :
اگر بگذاری ترک کوچکی ایجاد شود که فقط
باریکه آبی از آن بگذرد،اندک اندک تمام
دیوار فرو می ریزد و لحظه ای می رسد که
دیگر نمی توان جلو خراب شدنش را گرفت
متا سفم مرا ببخش........

دیگر برایم فرقی نمی کند حتی اگر تو با کوله باری از شکوفه های بهاری بیایی ودر خانه قلبم را بزنی جوابی برایت ندارم
بین تو و همه آن غریبه ها در نظرم فرقی نیست
جلوتر بیا خوب نگاهم کن ،این چهره خسته ،چهره همان فرشته مهربان توست،این صدای لرزان ....اشتباه نکن،اگر پشت گوشی
صدایم خنده آلود است ، فکر نکن که ذهنم همه دلبستگیهای قدیمی خود را به فراموشی سپرده است .
هرگز.....هرگز منتظر نباش که روزی ببینی قلبم سنگ شده است .اگر صدایم را با خنده رنگ می زنم همه اش بازیگری است
دست خودم نیست ،این روزهابرای همه نقش بازی می کنم. دست خودم نبود عزیزم ،من نمی خواستم دمستت داشته باشم.
نمی خواستم عاشقت باشم.تو از من کار محال می خواستی .اگر قرار بود عشق تورا از قلبم حذف کنم خدا زیر سوال می رفت
آخه مگه یادت رفته که تمام این ماجرا را او خط به خط با دست خودش طراحی کرد. تو از من چه توقعی داری؟ ........
خودت خوب می دانی که راست می گویم مگر تجربه نکرده بودی که تا قرار بود برای با هم بودم فکر کنیم تو تحمل نکردی
تو از من کار محال می خواهی پرواز به سوی مرگ که شاید در آن دنیا هم را ببینیم اگر می دانستم راست می گویی در
استقبال از مرگ درنگ نمی کردم .راستی راه مردن را به من نگفتی دنبال مجهول گشتن سخت است............

به خودم قول می دهم تو را فراموش کنم
به خودم قول می دهم خاطرات روزهای با تو بودن را همانطور که تو یادت رفته فراموش کنم
به خودم قول می دهم جمله های عاشقانه ات را فراموش کنم
به خودم قول می دهم لبخند های شیرینت را فراموش کنم
به خودم قولمی دهم دیگر نامه ات را مرور نکنم
به خودم قول می دهم دیگر قلبم به عشق تو نتپد
به خودم قول می دهم دیگر به عشق تو زیر باران نروم چون از آخرین روزی که با هم زیر باران بودیم خاطرات خوش ندارم
به خودم قول می دهم دیگر در لحظه های تنهاییم به تو فکر نکنم
به خودم قول می دهم کسی اشکم را نبیند
به خودم قول می دهم کسی از دل شکسته ام با خبر نشود
به خودم قول می دهم به خاطر از دست دادنت از خدا گلایه نکنم
اما.....................

چرا خودت را دوست نداری اگر دوست داشتی آنگاه است که دیگران را دوست خواهی داشت
نگو دیگران را دوست داری که من وتو می دانیم دروغ است
چون اشک هایشان را می بینی پاک نمی کنی صداهایشان را می شنوی گوش نمی کنی
چرا عاشق خودت نیستی اگر عاشق بودی آنگاه عاشق دیگران هم می شدی
عشق ورزیدن چه زیباست آنگاه بخاطر آنهااز همه چیز می گذشتی نه این که نگاه کنی و نبینی آنها را
من هم خودم را دوست ندارم چون اگر دوست داشتم آنگاه حرفهای کسی را که بایددرک می کردم می شنیدم و می فهمیدم
تو هم دوستش نداشتی چون حرفهایش را نشنیدی و نابود شد ومن با دست های خودم خاکش کردم
من از خودم بیزارم که نفهمیدم پس تو بیدار باش که از خودت متنفر نشوی

من یک یتیمم
من یک یتیم از نسل رنج
از نسل دستهای یخ بسته
از نسل چشمهای در انتظار
من یک یتیمم
دل من از کوه است .خواب شبانه بر من حرام شد
عشق من دستهای جروکیده مادرم بود که سالهاست یخ بسته
من یک یتیمم
کسی ترانه سبز بهار را برایم نخواند
تقدیر من همیشه بیم شبهای تنهایی بود و چشمهایی که دیگر نگاهم نکرد
تو بیم تنها کذاشتنم را برایم زنده نکن

تو در کجای جهان ایستاده ای که کسی نمی رسد به خطوط تن تو ! حتی من
همیشه به خودم می گویم
من در کجای جهان ایستادهام که عشق من فاصله ها دارد حتی با من
چقدر فاصله افتاده بین تو تامن .چگونه بی تو تحمل کنم
پس بیا
بیا در عصر های انتظار به حوالی بی کسی من قدم گذار
خیابان غروبت را پیدا کن و کنار بید مجنون و در کنار مرداب در کلبه ام باز کن و به سراغ بغض خیس پنجره برو
حریر غمش را کنار بزن مرا دمی بینی

اول از همه برایت آرزومندم که عاشق شوی
واگر هستی کسی هم به تو عشق بورزد
واگر این گونه نیست تنهایی ایت کوتاه باشد
وپساز تنهایی ات نفرت از کسی نیابی
آروزمندم که این گونه پیش نیاید اما اگر پیش آمد
بدانی چگونه به دور از ناامیدی زندگی کنی
ونیز برایت آرزومند صبور باشی
نه با کسانی که اشتباهات کوچک می کنند
چون این کار ساده ای است
بلکه با کسانی که اشتباهات بزرگ و جبران ناپذیر می کنند
و با کاربرد درست صبوری ات برای دیگران نمونه شوی
                                                                                     ویکتور هوگو

اول از همه برایت آرزومندم که عاشق شوی
واگر هستی کسی هم به تو عشق بورزد
واگر این گونه نیست تنهایی ایت کوتاه باشد
وپساز تنهایی ات نفرت از کسی نیابی
آروزمندم که این گونه پیش نیاید اما اگر پیش آمد
بدانی چگونه به دور از ناامیدی زندگی کنی
ونیز برایت آرزومند صبور باشی
نه با کسانی که اشتباهات کوچک می کنند
چون این کار ساده ای است
بلکه با کسانی که اشتباهات بزرگ و جبران ناپذیر می کنند
و با کاربرد درست صبوری ات برای دیگران نمونه شوی
                                                                                     ویکتور هوگو